Dit is waar hij voor pleit:
* Erkenning en erkenning: Coates benadrukt de noodzaak voor de Verenigde Staten om het historische onrecht van de slavernij en de blijvende impact ervan volledig te erkennen en te erkennen over zwarte Amerikanen. Dit omvat onder meer het erkennen van de aanhoudende gevolgen van systemisch racisme, waaronder raciale verschillen in rijkdom, onderwijs, huisvesting, gezondheidszorg en opsluiting.
* De welvaartskloof aanpakken: Coates stelt dat herstelbetalingen de welvaartskloof moeten aanpakken tussen zwarte en blanke Amerikanen, wat een direct gevolg is van slavernij en systemisch racisme. Dit zou verschillende vormen van financiële compensatie kunnen omvatten, investeringen in zwarte gemeenschappen en beleid gericht op het dichten van de raciale welvaartskloof.
* Investeren in zwarte gemeenschappen: Coates benadrukt de noodzaak om in zwarte gemeenschappen te investeren via programma's die onderwijs, gezondheidszorg, huisvesting en economische ontwikkeling ondersteunen. Dit zou gerichte financiering kunnen inhouden voor historisch zwarte hogescholen en universiteiten (HBCU’s), gemeenschapsontwikkelingsprogramma’s en initiatieven voor het scheppen van banen.
* Beleidswijzigingen: Coates roept op tot ingrijpende beleidswijzigingen om systemisch racisme aan te pakken en een rechtvaardiger en rechtvaardiger samenleving te creëren. Dit zou hervormingen van het strafrechtsysteem, het onderwijssysteem, de huizenmarkt en andere instellingen kunnen inhouden die de raciale ongelijkheid in stand houden.
Coates' oproep tot herstelbetalingen gaat niet alleen over financiële compensatie, maar over een bredere maatschappelijke afrekening met de erfenis van slavernij en racisme. Hij stelt dat herstelbetalingen nodig zijn om de wonden uit het verleden te helen en een rechtvaardiger en rechtvaardiger toekomst voor alle Amerikanen te creëren.
Het is belangrijk op te merken dat de specifieke vormen en mechanismen van herstelbetalingen een onderwerp van voortdurend debat zijn. Sommige voorstanders richten zich op individuele betalingen, terwijl anderen de nadruk leggen op investeringen in gemeenschappen en beleidshervormingen. Uiteindelijk is het doel om de systemische ongelijkheden en onrechtvaardigheden aan te pakken waar zwarte Amerikanen vandaag de dag nog steeds last van hebben.