Zo dragen de verschillende elementen bij aan de sfeer:
* Het verlangen van de spreker: Het gedicht is gevuld met verlangen naar Marguerite, beschreven als een ‘mooi meisje’ dat ‘ver weg’ en ‘onbereikbaar’ is. Dit creëert een gevoel van melancholie en verlangen .
* Het contrast tussen verleden en heden: Het gedicht verwijst naar een eerdere ontmoeting met Marguerite en roept een gevoel van gelukkige nostalgie op. Het huidige moment wordt echter gekenmerkt door haar afwezigheid, wat een gevoel van bitterzoetheid en verdriet creëert. .
* De taal van hoop en optimisme: Ondanks het verdriet eindigt het gedicht met een toon van hoop. De spreker kiest ervoor om zich te concentreren op de ‘mooie’ herinneringen die ze delen en stelt zich voor dat Marguerite bij hem ‘terugkomt’. Dit duidt op een positieve kijk en een gevoel van veerkracht .
Daarom kan de algemene sfeer van 'To Marguerite Continued' het beste worden omschreven als bitterzoet, nostalgisch en hoopvol . Het legt de complexe emoties van onbeantwoorde liefde vast en toont het verlangen en het verdriet van de spreker, maar uiteindelijk ook zijn aanhoudende hoop op een toekomst met Marguerite.