Poppentheater is een theatervorm waarbij een pop of marionet geanimeerd wordt om een verhaal te vertellen, aanwezig in bijna alle beschavingen door de geschiedenis heen. Het Centre for Cultural Resources and Training erkent India als de wortel van poppenkunst, oorspronkelijk rond 500 v.Chr. Vandaag nog breed gebruikt in India, ook in tempelrituelen tijdens festivals. Vier typen poppen variëren per regio.
Poppenspel, in India bekend als The Mahabharata, is een van de oudste vermaaksvormen, daterend van 2500 v.Chr., vermeld in oude geschriften. Vroegere voorstellingen handelden over geschiedenis, politiek, lokale mythen en religie en waren een belangrijk onderdeel van volkscultuur in dorpen. Poppentheater werd gebruikt om scènes uit het Indiase epos The Ramayana af te beelden.
Handpoppen, ook vingertheater genoemd, zijn herkenbaar. De speler steekt zijn hand door de opening en gebruikt de wijsvinger voor het hoofd, duim en pink of middelvinger voor de handen. Zo kan één speler twee poppen bedienen. Handpoppen kunnen van hout, stof, keramiek of andere lokale materialen zijn. In India te vinden in Kerala (Pavakoothu), Uttar Pradesh, West-Bengalen en Orissa.
Stafpoppen hebben een hoofdstaaf door het lichaam voor stabiliteit en twee staven in de armen die de speler bedient. De beweegvrijheid is beperkter en één speler bedient één pop. Stafpoppen zijn doorgaans groter en in varierende stijlen. Indiase stafpoppen zijn meest in Orissa en West-Bengalen (Putul Nautch).
Misschien wel de meest primitieve vorm: een uitgeknipte vorm tussen een lichtbron en een doekscherm, met de bedoeling de schaduw te projecteren. Door manipulatie met een dwars staaf aan de achterkant en verschillend licht ontstaat de illusie van beweging. Materiaal: behandeld doek, leer of papier. Namen variëren: Togalu Gombeyatta (Karnataka), Ravanachhaya (Orissa), Tholu Bommalata (Andhra Pradesh).
De draadpop of marionet is de moeilijkste te beheersen: een hoofdlichaam met armen, benen en hoofd opgehangen aan draden aan staven boven de pop. Door de staven te bewegen positioneert de speler de pop. De grootte is beperkt tot wat de speler kan tillen. Namen: Gombeyatta (Karnataka), Bommalattam (Tamil Nadu), Kundhei (Orissa), Kathputli (Rajasthan).
Versiering hangt af van de rol. Grote ogen en donkere kleuren = kwaadaardig/immoreel personage. Lichtere kleuren, heldere kleding, snor = held/koningin. Vrouwen: haar in vlechten of los. Mannen: turban.