Schaduwpoppenkunst – de kunst van het projecteren van platte, gearticuleerde figuren op een verlicht scherm – traceert zijn oorsprong naar oud China tijdens de Han Dynastie (206 v.Chr. – 220 n.Chr.).
Keizer Wu van Han, rouwend om zijn favoriete bijvrouw, werd gepresenteerd met een schaduwfiguur van haar door een minister. De illusie van haar aanwezigheid troostte hem. De kunstvorm werd geboren in het keizerlijke hof – maar verspreidde zich snel naar het volk.
Schaduwpoppenkunst reduceert de wereld tot essentie: contour, beweging, licht. Het is oneindig draagbaar (een scherm, een lamp, een doos figuren), oneindig schaalbaar, en metafysiek krachtig – de schaduw is de zielsvorm. Van Han hof tot dorpsplein tot avant-garde toneel, de technologie is hetzelfde: licht geblokkeerd door vorm = verhaal.