Een veerbeddenverkoper verkocht historisch veren gevulde matrassen (veerbedden)—dikke, zachte lagen bovenop harder matrassen voor warmte en demping. Eenmaal een gemeengoed huishoudartikel, vielen veerbedden in onbruik naarmodern veer- en schuimbeddingen vorderden, wat het beroep bijna uitstierf.
In literatuur en folklore worden veerbeddenverkopers vaak afgebeeld als oneerlijk of uitbuitend—verouderde producten tegen opgeblazen prijzen verkopen aan de gullibele of bejaarden. De figuur werd een archetype van de "slangolie" verkoper: gladpratend, onnodige luxe aanprijzend.
Vandaag kan de term iemand beschrijven die verouderde goederen, verouderde ideeën, of lui onproductiviteit verkoopt—"Hij is gewoon een veerbeddenverkoper, gisteren's oplossingen verkopend."
Een niche historisch beroep omgezet in culturele afkorting voor veroudering verpakt in charme.