Toneelschrijvers en regisseurs gebruiken diverse middelen om de actie in een stuk te ponctueren. Deze middelen zijn nodig vanwege de structuur van het podiummedium. Toneelstukken verschillen van film of tv: ze zijn verdeeld in aktes of hebben pauzes die de beweging breken. Als films, zijn ze gebaseerd op dezelfde dramatische principes: personage, plot, dialoog. Maar waar een film explosies, onweer en kroeggevechten in een script kan weven, hebben toneelstukken niet de tijd of ruimte om reeksen zo breed te dekken.
Gebruik muziek, gezang of dans om de actie te ponctueren. Musicals zijn daarop gebouwd. Wanneer een personage uitbreekt in lied of dans, wordt de actie gepunctueerd door de betekenis van deze nieuwe muzikale scène.
Spreek het publiek direct aan. Laat personages naar het publiek kijken en spreken. Ze kunnen cruciale informatie geven die alleen het publiek hoort. Ze kunnen zelfs een gedicht of haiku citeren als vertegenwoordiging van non-traditioneel vertellen.
Voeg speciale effecten toe: geluidseffecten of verlichtingseffecten. Laat bliksem over het plafond schieten of een donderende knal klinken tijdens een sleutelmoment. Dit is het theater-equivalent van CGI in films. Verlichting en geluid bieden de meest dramatische elementen om actie te ponctueren.