Wordt Shakespeare vaak beschreven als de eerste "moderne" toneelschrijver van de Engelse taal. Hij verdient deze eer omdat hij complexe, veelzijdige personages creëerde en niet steunde op cliché "stock"-personages. Daarom is er geen enkel type vrouw in "Macbeth". De personages Lady Macbeth, Lady Macduff en de drie "Weird Sisters" bieden drie verschillende kijkpunten op vrouwen en vervullen drie verschillende functies in het stuk.
Lady Macbeth is een van de meest besproken personages in de literatuur. In tegenstelling tot veel vrouwelijke personages die door Shakespeare's tijdgenoten werden gecreëerd, is zij sterk en machtszuchtig, bereid haar man te manipuleren om ervoor te zorgen dat de kroon van Schotland op zijn hoofd komt. Ze leert hem hoe hij zich mannelijk moet gedragen en roept zelfs donkere spirituele krachten op om haar "onvrouwelijk" te maken en elke vrouwelijke neiging die haar kwetsbaar of vrouwelijk zou laten handelen, te verwijderen. Aan het einde van het stuk is ze gebroken en waanzinnig. Haar rol in "Macbeth" lijkt vrouwen te waarschuwen voor het wanhoopge lot dat hen wacht als ze proberen hun "natuurlijke vrouwelijkheid" te ontvluchten en een mannelijke vorm van macht te usurperen.
Het is veilig om Lady Macduff de dramatische "foil" (tegenhanger) van Lady Macbeth te noemen, aangezien haar gedrag het exacte tegenovergestelde is van Macbeths vrouw. Lady Macduffs man vlucht uit Schotland uit angst voor zijn leven, maar laat haar achter. Zij kritiseert wel de handelingen van haar man, maar blijft plichtsgetrouw op hun gezinshuis, waar zij en haar zoon worden vermoord door Macbeths handlangers. Zij vertegenwoordigt alle "vrouwelijke" eigenschappen die Lady Macbeth ontbreekt: moederliefde, onwrikbare toewijding en passieve acceptatie.
Shakespeare noemt de personages "The Weird Sisters", maar deze drie personages worden algemeen de heksen genoemd. In Shakespeares tijd was er in heel Europa een fascinatie voor, en afkeer van, heksen. Vrouwen overal in Europa werden beschuldigd en veroordeeld voor hekserij. Degene die schuldig werden bevonden, werden gedood. Shakespeares publiek zou grotendeels in het bestaan van heksen hebben gegeloofd en wellicht gevreesd voor de heksen in "Macbeth". Hun aanwezigheid voegt zeker toe aan de angstaanjagende, sfeervolle sfeer van het stuk. Het is interessant om te noteren dat deze heksenjachten, grotendeels, alleen vrouwen teISTERen en velen hebben de acties van degenen die "heksen" vervolgden, veroordeeld als een poging om vrouwen te straffen die door de gemeenschap als te onafhankelijk of "weird" werden gezien.
De rol van vrouwen in enig van Shakespeares stukken, inclusief "Macbeth", moet rekening houden met de acteurs van Shakespeares theater. Er waren geen vrouwelijke演员. Jonge jongens en jonge volwassen mannen speelden deze rollen, dus het wordt vaak opgemerkt dat Shakespeare, als man van het theater, voordeel haalde uit het duidelijke "echte" geslacht van de acteur die Lady Macbeth speelde, toen hij ervoor koos haar zo "mannelijk" te schrijven. De weird sisters werden waarschijnlijk ook enigszins androgyn getoond, misschien met wat gezichtsbehaaring. Deze vaagheid rondom het geslacht van deze magische personages zou hebben bijgedragen aan hun overwereldse karakter.