"Wit's pedler" is een term uit William Shakespeare's stuk "Love's Labour's Lost". De regel wordt gesproken door het personage Berowne in Act Vijf, Scene Twee, en verwijst naar het personage Boyet. De term wordt gebruikt als een jaloerse belediging en, los van de context van het stuk, geeft het weinig zin. Om de term accuraat te definieren, moet het worden opgebroken in zijn respectieve componenten zoals ze betrekking hebben op het Elizabethaanse Engeland en het personage Boyet.
Voor Shakespeare en zijn personages was wit een bewijs van intelligentie. In talloze gevallen in zijn werken legt Shakespeare een hoge nadruk op de vaardigheid van zijn hoofdpersonages om scherpzinnig te zijn, in staat om beledigingen en grapjes met snelheid te werpen. Een moderne definitie van wit betekent "weten" of "kennis hebben". De implicatie is dus dat een "wit's pedler" iemand is die handelt in kennis.
Een pedler, of kruier, wordt gedefinieerd als iemand die fysieke goederen of immateriële zaken, zoals invloed, te koop of te ruil aanbiedt. In de Elizabethaanse tijd werden kruiers niet als eerlijke kooplieden beschouwd. Omdat ze niet tot een gilde behoorden of een vast bedrijf hebben, werden kruiers wettelijk gekwalificeerd als landlopers. Ze werden in zeer laag aanzien gehouden door de hogere klassen, met name door groothandelaren.
Het personage Boyet is een heer in dienst van de prinses van Frankrijk en fungeert als zowel verkenningsman als een soort oefenpartner. In hoog aanzien bij de dames van het stuk, is hij erg scherpzinnig en helpt hij hun hun eigen scherpte te verbeteren. Hij fungeert ook als verkenningsman en uitkijker voor de prinses en haar gezelschap, waarschuwt de vrouwen voor de komst van hun vrijers in verkleeding en voor plannen die hij eerder had opgesnapt. Een personage met weinig diepgang, is hij toch een uitstekend voertuig om de plot vooruit te helpen.
Het personage Berowne, die de belediging "wit's peddler" over Boyet uitspreekt, is eigenlijk heel erg zoals Boyet. Net als Boyet de adviseur en helper is van de prinses van Frankrijk, is Berowne de rechterhand van de koning van Navarra, haar vrijer. Hij spreekt kwaad over Boyet alleen omdat hij ziet dat hij en zijn koning geblokkeerd lijken door Boyet om te spreken met de vrouwen die ze bezoeken. Voor een heer, vergeleken te worden met een klassenloze kruier, een landloper, zou een vreselijke belediging zijn. De stanza suggereert ook dat Boyets scherpte niet de zijne is – dat hij het hier en daar oppikt om later te gebruiken. De combinatie gipfelt in "wit's pedler".