Hamlet zei het het beste, in zijn advies aan de spelers: "Zagen niet te veel met je hand door de lucht, zo; maar gebruik alles zachtjes." Shakespeare kende het belang van gebaren, en, door Hamlet, spoort hij de acteurs aan om "de actie bij het woord te passen, het woord bij de actie." Stel je een toneelstuk voor met alle acteurs die hun armen stijf langs hun lijf hebben of een met niets dan wervelende armacties, en je zult het belang van correcte, echte gebaren begrijpen.
Studenten van mime leren hele verhalen vertellen door hun gebaren. Ze vieren een tijd vóór taal, toen alle communicatie in gebaren en beweging was. Om te beginnen, oefenen studenten de kunst van op de plaats lopen. Ze krijgen controle over hun wervelkolom, wervel voor wervel, dan hun ledematen, romp en hoofd. Denver-gebaseerde mime Samuel Avital, in Mime Work Book, zegt "alle gebaren, alle lichaamshoudingen worden gereguleerd door positionering van de wervelkolom."
Toneelgebaren zijn niet zoals in het echte leven, noch zijn ze gedwongen of vals. In acteur Basil Hoffman's boek, "Acting: How to be good at it", zegt hij dat in het echte leven een persoon niet hoeft te gebaren betekenisvol of anders te communiceren. Maar in een toneelstuk of film moet een persoon alles communiceren met totale helderheid. Een verkeerd geplaatst gebaar is een verkeerde gedachte en dus verwarring voor het publiek.
Een gebaar zegt meer dan duizend woorden. Zonder hen zou het publiek het stuk thuis kunnen lezen. Gebaren moeten echt zijn en niet simpelweg toegevoegd om de woorden op vaste intervallen te punctueren (Shakespeare's zagen door de lucht). Optredens zullen plat en houten ogen zonder correct gemotiveerde en vloeiende gebaren.
Basil Hoffman zegt dat geamplificeerd realisme het doel en resultaat is van waarachtig acteren. Door implicatie sluit hij waarachtige gebaren in. "Geamplificeerd realisme is wat het publiek ziet wanneer de acteur zijn werk goed heeft gedaan," zegt Hoffman. Hij waarschuwt dat het publiek nooit het proces mag zien dat de acteur doorliep om het waarachtige personage te creëren. Verkeerd geplaatste gebaren kunnen al het goede werk dat gedaan is om de "bereidwillige ongeloofsopschepping" te creëren, bederfen.
Acteren is gedisciplineerd, waarachtig gedrag in geconstrueerde situaties, zegt Hoffman. Discipline neemt veel vormen aan en een van hen is discipline in gebaren. Dit komt van training en concentratie. Een gedisciplineerd, waarachtig gebaar toont aan dat de acteur "in het moment" is. Een groot podium betekent niet dat het grote, ongemotiveerde gebaren nodig heeft, zegt hij. Citerend zijn eigen ervaringen, zegt hij dat het gebaar moet ontspringen aan de waarheid, ongeacht de venue.