Ondanks aanhoudende geruchten die Jimmy Page koppelen aan Donovan's psychedelische klassieker "Hurdy Gurdy Man", deelde de legendarische Led Zeppelin-gitarist niet aan die specifieke 1968-opnamesessie. De kenmerkende vervormde gitaar-riff die het nummer drijft, werd eigenlijk gespeeld door John McLaughlin, toen een opkomende sessiegitarist die later de Mahavishnu Orchestra oprichtte en jazzfusion pionierte. De fluit- en akoestische texturen komen van Harold McNair, een gerespecteerde Britse jazz-fluitist en saxofonist.
Jimmy Page was inderdaad een van de meest gevraagde sessiegitaristen in Londen in de middenjaren 60, en hij speelde wel op andere Donovan-sessies – met name de "Sunshine Superman"-opnames. Maar op het moment dat "Hurdy Gurdy Man" in april 1968 werd opgenomen in Olympic Studios, was Page steeds meer gefocust op het vormen van zijn eigen band (die later dat jaar Led Zeppelin zou worden). De sessie werd geproduceerd door Mickie Most, met arrangemensten van John Cameron.
De mythe blijft waarschijnlijk bestaan omdat Page's sessiewerk uit die tijd uitgebreid en vaak ongekrediteerd is, en zijn tonale benadering – zware vervorming, riff-gebaseerd spelen – gelijkenissen vertoont met McLaughlin's bijdrage. Bovendien deelden beide gitaaristen hetzelfde Londense sessiecircuit. Maar het historisch bewijs is duidelijk: McLaughlin's agressieve, fuzz-gedrenkte leadlijn op "Hurdy Gurdy Man" is zijn eigen unieke bijdrage aan een van de meest durfende psychedelische hymnes van die tijd.
Voor McLaughlin vertegenwoordigde de "Hurdy Gurdy Man"-sessie een significante vroege credit. Zijn brandende spel vestigde de aandacht van Tony Williams, wat leidde tot zijn werving voor Miles Davis's baanbrekende Bitches Brew-sessies enkele maanden later – een cruciaal moment in de geboorte van jazz-rockfusie.