Romeo krijgt toegang tot de Capulet maskerbal door zich te vermommen als fakkelhouder – een lage dienaar die een licht draagt. Deze bedrog maakt de fatale ontmoeting met Juliet mogelijk die de tragedie ontketent.
Romeo: “I'll be a candle-holder, and look on.
The game was ne'er so fair, and I am done.” (1.4.38–39)Later: “I am afeard…
My mind misgives some consequence yet hanging in the stars.” (1.4.106–107)
Romeo noemt zichzelf “a worm” kruipend – benadrukt heimelijkheid, lage status, en lotgedreven inbraak.
De vermomming is de katalysator: zonder het, de ontmoeting – en de tragedie – zou nooit plaatsvinden.