Shakespeare's Grote Vier: De Pilaren van het Canon
Van de ~39 stukken torenen er vier boven de rest uit in faam, frequentie, en culturele verzadiging:
- Hamlet — De filosofische wraaktragedie. Prins, geest, waanzin (gefingeerd/echt), "To be or not to be." De acteur's Everest.
- Romeo and Juliet — De archetypische sterverliefden. Vete, balkon, gif, "O happy dagger." Het sjabloon voor romantische tragedie.
- Macbeth — Het Schotse stuk. Ambitie, voorspelling, schuld, slaapwandelen, "Tomorrow and tomorrow." De psychologische thriller.
- King Lear — De verouderde koning, de liefdestoets, de storm, de blindheid, "Nothing will come of nothing." De kosmische tragedie.
Deze vier zijn de "bergtoppen" van het canon—geleerd, gespeeld, geadapteerd, gerefereerd meer dan alle andere samen. Ze definiëren wat de wereld bedoelt met "Shakespeare."