Antigone betoogt dat moreel geweten en persoonlijke waarden staatwet en publieke opinie boven gaan. Antigone weigert Creons edict te gehoorzamen om haar broer te begraven, eerend goddelijke en familiaire plicht ondanks de doodstraf. Het stuk daagt publiek uit om individuele integriteit te wegen tegen maatschappelijke eisen, vraag: wanneer de staat onrecht gebiedt, waar ligt ware loyaliteit?
Antigones keuze – dood boven onteer – resonates over millennia als getuigenis van de kracht van geweten.