Marvel hercastte Bruce Banner na The Incredible Hulk (2008) om diverse geïntegreerde redenen:
Norton wilde significante scriptcontrole en een donkerdere, meer psychologische aanpak. Marvel zocht een collaboratieve teamspeler voor hun geïntegreerde universum.
Ruffalo uitblinkt in het verbeelden van intern conflict—Banner's intellect vs. Hulk's woede. Zijn genuanceerde kwetsbaarheid maakte het personage identificeerbaar, niet alleen een monster.
In tegenstelling tot Norton, voerde Ruffalo de Hulk uit via motion capture, waardoor het CGI-personage zijn gezichtsuitdrukkingen en emotionele timing behield. Dit creëerde continuïteit tussen man en monster.
Zijn natuurlijke rapport met Robert Downey Jr. (Tony Stark) verankerde de "Science Bros"-dynamiek, humor en hart toevoegend aan The Avengers (2012) en daarbuiten.
Marvel prioriteerde een acteur die een decennium-lange boog kon volhouden over ensemble-films. Ruffalo's mengeling van gewone-mens-warmte en intense toewijding bleek de juiste keuze.