Everett Ulysses McGill: De Anti-held's Kromme Pad Naar Verlossing
In de Coen-broers' O Brother, Where Art Thou? (2000) is Everett Ulysses McGill (George Clooney) geen Odysseus in edel vermomming. Hij is een zelfzuchtige, zilverte tong 가진 gevangene wiens "heldendap" zijdelings ontstaat – door falen, toeval, en de langzame erosie van zijn eigen narcisme.
Waarom Hij (Eerst) Geen Held Is
- Zelfgerichte: De schattenjacht is een leugen. Hij kettingt zich aan Delmar en Pete om te vluchten van de kettinggang, en exploiteert daarna hun vertrouwen voor een fictieve uitbetaling.
- Bedrieglijk: Hij liegt tegen zijn vrouw (Penny), zijn dochters, de blinde profeet, de KKK Grootmeester, de radiostatiemanager. Waarheid is een hulpmiddel, geen waarde.
- Lafhartig: Hij vlucht voor gevaar (de wet, de sirenen, de Bijbelverkoper) terwijl zijn metgezellen gevolgen ondervinden.
De Heldende Scheuren
- Vindingrijkheid: Zijn scherpte redt hen herhaaldelijk – "Ward, je bent een harde man," de "Soggy Bottom Boys" opnamesessie, de vlochtontsnapping.
- Loyaliteit (Uiteindelijk): Hij keert terug voor Pete. Hij probeert Tommy Johnson te redden. Hij houdt van Penny – slecht alleen.
- Verlossing Door Overgave: De climax – de leugen bekennen, de galg tegemoet, Penny kiezen boven vrijheid – is de eerste onberekende daad van zijn reis.
De Anti-held Bogen
Everett wordt geen held. Hij stumbelt in genade. De Coens ontzeggen hem een schone transformatie. Hij is nog steeds lui, nog steeds glad, nog steeds "Everett" aan het einde – maar hij is een Everett die koos voor zijn gezin boven zijn ego. Die rommelige, onvoltooide verandering is menselijker dan elke heldenreis. Hij is niet de man die won. Hij is de man die opdaagde.