Wat Deed Jean Henri Dunant? Stichter Van Het Rode Kruis En Genève-conventies
Jean Henri Dunant (1828–1910) was een Zweeds zakenman en humanitaire wiens acties de Internationale Rode Kruis- en Rode Halve Maan-beweging stichtten en de Genève-conventies inspireerden.
Belangrijkste Prestaties
- Slag bij Solferino (1859): Zag 40.000 gewonden/sterkende soldaten achtergelaten zonder zorg. Organiseerde lokale burgers om hulp te bieden ongeacht nationaliteit.
- "A Memory of Solferino" (1862): Zelfgepubliceerd boek met voorstellen:
- Nationale vrijwillige hulpverleningsverenigingen (werden Rode Kruis/Rode Halve Maan nationale verenigingen).
- Internationaal verdrag ter bescherming van geneeskundigen/gewonden (werd Genève-conventie).
- Stichting van ICRC (1863): Medestichter van het "Internationaal Comité voor Hulp aan de Gewonden" (hernoemd tot ICRC) in Genève.
- Eerste Genève-conventie (1864): Zijn lobby leidde tot 12 naties die het verdrag tekenden dat neutraliteit van medisch personeel/faciliteiten vastlegde.
- Eerste Nobelprijs voor de Vrede (1901): Gedeeld met Frédéric Passy. Erkend voor "humanitair werk... de hoogste menselijke prestatie van de 19e eeuw."
Nalatenschap
Het Rode Kruis/Rode Halve Maan-netwerk is nu actief in 191+ landen. De Genève-conventies (1949-updates) blijven de hoeksteen van Internationaal Humanitair Recht. Dunant stierf arm en onbekend; zijn prijsgeld doneerde hij aan liefdadigheid.