De vroegste maskerballen dateren uit de 15e eeuw, maar de traditie van verkleden bereikte haar piek in Europa tijdens de 17e en 18e eeuw, voornamelijk als vermaak voor de hogere klassen. De verlocking om de identiteit te verbergen achter een karaktermasker stelde leden van de elite in staat om vrij te omgaan, zelfs met dienaren. Veel traditionele maskers waren geïnspireerd op Italië's Commedia dell'arte, een theaterstijl die bijna vier eeuwen duurde. Deze breed geïmproviseerde komische theaterstijl had een aantal vaste personages die direct herkenbaar waren aan hun maskers.
Misschien wel het meest iconische van de traditionele maskers behoort tot de vele personages van Harlequin – de arme man die worstelt om te overleven en leeft door zijn slimheid. Hij wordt afgebeeld als een loyale maar soms naïeve lakai die vaak achter Columbine aan zit, het dienstmeisje van het huis. Harlequins zwarte halfmasker heeft kleine oogopeningen, symboliserend zijn beperkte wereldbeeld. De wenkbrauwen zijn "vraagend gebogen", zoals Britannica.com het formuleert, en zijn voorhoofd is gerimpeld.
Pierrot verschijnt in Commedia dell'arte als een goedhartig maar droevig wezen dat zich in zwart en wit kleedt. Een traditioneel masker is strak wit met contrasterende zwarte of rode lippen – veelal zoals het personage later zou verschijnen bij hedendaagse mimes. Voor een verlaten Pierrot adert een sentimentale zwarte traan op de ene wang.
De enige rationele personage in de Commedia is Columbine, de wijze en scherpe dameszuster. Hoewel de toneel-Columbine geen masker droeg, werd haar personage later voor kostuumballen afgebeeld met een levendig, kleurrijk halfmasker dat de vorm van een kat kon aannemen. Een nog kortere versie bedekt alleen de ogen voor een meer flirtachtige uitstraling.
Het personage Pulcinella, dat in verschillende vormen voorkwam, begon als een simpelgezinde dienster – vaak afgebeeld als een buikman – die evolueerde tot een verliefd wezen soms afgebeeld als een gezagspersoon. Een lange, gebogen neus kenmerkt Pulcinellas masker, dat ook een grote wrat op het voorhoofd kan hebben. Het personage spreekt in een hoge, kwetterende stem. Deze vogelachtige kwaliteiten verwijzen naar zijn naam, afgeleid van het Italiaanse "pulcino" (kuiken).
Capitano, de opschepperende soldaat, is eigenlijk een lafaard die wegrent bij het eerste teken van gevaar. Zijn masker is gestileerd met "boze" wenkbrauwen en een dikke, snavelachtige neus om een indruk van macht te wekken – allemaal om zijn ware karakter te contrasteren. Theater Masks.com beschrijft het Capitano-uiterlijk als een combinatie van de kenmerken van een varken en een arend.
Mardi Gras-vieringen kennen vaak de Hofnar, een 18e-eeuwse Venetiaanse personage die hoogtepunt van feestviering belichaamt met een vleugje gevaar. Verschillende vormen van dit masker tonen de Nar breed glimlachend; sommige glimlachen worden afgewogen door grijzende, dreigende ogen. De traditionele narhoed, met zijn driehoekige pieken, komt vaak op het masker voor; ezelsoren of lange, kleurrijke draden kunnen aan de zijkanten hangen.