Tussen de frivole jaren 90 en de bruisende jaren 20 hadden vrouwen en meisjes een laatste adem van de Victoriaanse mode. Hun conservatieve kleding zat overal los, behalve op de taille van vrouwen, waar de mode dicteerde dat een wespentaille de standaard voor schoonheid was. Corsetten beperkten en definieerden de vrouwelijke vorm en werden het outfit van keuze voor pittige Franse dansereses. Elders heerste bescheidenheid in mode die nog steeds een gevoel van elegantie uitstraalt.
Vrouwen en meisjes droegen heel vergelijkbare typen ondergoed. BH's waren nog niet uitgevonden, dus beiden droegen een onderhemd om hun borst te bedekken. Sommigen gebruikten een chemise, of hemd en rok vastgemaakt als een slip in plaats van alleen een onderhemd. Lichtgewicht weefselkatoen werkte goed in de zomer en in de koudere seizoenen kozen vrouwen voor onderhemden van gebreide katoen of wol. Hun onderbroeken of trekkers, of loszittende middellange broekjes, waren vaak gesplitst aan een middenzoom om het toiletgebruik te vergemakkelijken. Sommige vrouwen maakten of vonden kledingstukken waar het hemd of de chemise en de trekkers één kledingstuk waren, een zogenaamd all-in-one.
Vrouwen en meisjes voegden een corset toe om hun lichaam te vormgeven. Vrouwen streeften naar een wespvormig lichaam en corsetten werden strak aangesnord aan de taille om de gewenste look te bereiken. Een vrouw of meisje had hulp nodig om hun corset op de rug op te snoren. De meeste corsetten waren ook aan de voorzijde met haakjes gesloten. Corsetten werden verstevigd door staal 'botten' die in het kledingstuk waren genaaid, loodrecht op de vloer.
Meisjeskousen waren gemaakt van katoen, zijde of wol, afhankelijk van de gelegenheid en de familiefinanciën. Ze gingen over de knie en werden op hun plaats gehouden met kousenbanden. Vrouwelijke kousen kwamen in dezelfde drie vezels als meisjes, maar werden soms gehouden met elastische kousenbanden, in plaats van alleen kant en lint. Een vrouw bedekte haar corset met een of twee onderrokken of lange slips om haar rok meer volheid te geven.
Jurken bedekten het corset en de slip. Voor meisjes was de zoom onder de knie maar niet tot de enkels. Voor vrouwen bereikte de zoom de enkels. Vrouwen droegen ook een langgerekte, hooggestelde blouse genaamd een shirtsleeve en een enkellange rok met zachte vouwen of een gegatherde taille. Shirtwaists waren bijna altijd wit en konden getrimd zijn met knopen en kant, of gedragen met een stropdas. Mutton-mouwen waren erg populair. Vrouwenjurken waren meestal van één hoofdkleur en konden van wol, katoen of zijde zijn. Sommige vrouwen hadden een wit, gazachtig jurkje voor de ochtend of thee en trokken iets meer elegants en formels in satijn of zijde voor de avond en het diner.
Hoeden waren essentieel om meisjes en vrouwen te beschermen tegen ongewenste zonstraling. Een getinte huid, bij blanke vrouwen, duidde erop dat ze van lagere sociale en economische status waren. Parasols beschermden vrouwen ook tegen de zonstralen. Vrouwen en meisjes droegen handschoenen in het openbaar, zowel voor warmte in het koude seizoen als om de mode in de zomer te respecteren. Vrouwen droegen ook een kleine stoffen tasje met ruimte voor een beetje geld en haar zakdoek. Meisjes droegen ook zakdoeken, want tempo's waren nog niet uitgevonden. Een hele reeks flirtspelletjes werd rondom zakdoeken ontwikkeld.