Macbeth is een van Shakespeare's meest geliefde tragedies. Vanwege de lange geschiedenis van dit stuk kan het moeilijk zijn om een originele manier te vinden om de show te produceren. Veel versies van Macbeth voelen uitverkocht en alsof ze al eerder gedaan zijn. Inzet in een origineel concept voor een productie van het Schotse stuk kan ervoor zorgen dat het uitblinkt boven andere pogingen.
In het hart van Macbeth zit een strijd om macht binnen een relatief gesloten samenleving. In het script is dat de edele clanstructuur van Schotland. Dit vertaalt zich goed voor wie het stuk binnen veel gegeven culturele groepen wil casten, aangezien veel culturen door hun geschiedenis en folklore vergelijkbare machtstrijden hebben gekend. Tegelijkertijd keert een volledig vrouwelijke of mannelijke cast sommige van de oorspronkelijke geslachtsrollen in het stuk om. Door de casting in een productie van Macbeth open te stellen voor een grote verscheidenheid aan culturele groepen, of door geen culturele barrières op te leggen, krijg je toegang tot een groot aantal getalenteerde acteurs die anders uitgesloten zouden zijn van veel geweldige rollen.
Bij het zoeken naar regie- of ontwerpideeën om de show te inspireren, kijk naar organisaties waarin een machtstrijd gemeen is. De maffia, een corporatie, een moderne overheid en veel andere organisaties zijn vol voorbeelden van ernstige machtstrijden. Een productie van Macbeth in een van deze settings in te richten werkt goed. Een traditionele Schotse setting biedt iets voor Shakespeare-puristen.
Er zijn bepaalde thema's en ontwerpdwang die redelijk uitgeput zijn wanneer het om insceneringen van Macbeth gaat. Het meest voorkomende is de soort "post-apocalyptische" draai aan de kostuums en ontwerp. Het "Mad Max" geïnspireerde ontwerp van Macbeth dat uitgespeeld wordt in een soort post-nucleaire woestijn is herhaaldelijk gedaan door theaters groot en klein, tot het een cliché is geworden.
Eén van de problemen met veel Shakespeare-teksten is dat ze moeilijk te produceren zijn gegeven de beperkingen van moderne theaterbudgetten, vooral in kleinere theaters. Shakespeare's stukken omvatten vaak veel kleinere rollen, en de meeste moderne theaters kunnen het zich simpelweg niet permitteren om zoveel acteurs te betalen. Als gevolg nemen veel artistieke directeurs vrijheden met de tekst om te passen binnen de kader van castingbudgetten. Soms willen regisseurs ook de speeltijd inkorten. Macbeth heeft geen inkorting nodig, want het is al de kortste van de tragedies van de bard. Je kunt echter bepaalde rollen combineren om het aantal benodigde acteurs te reduceren. Caithness, Angus, Menteith, Hecate, Jonge Siward, Seyton en anderen, alsook alle diverse onbenoemde personages, kunnen gedubbelcast of gecombineerd worden.