Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Theaterkostuums

Kostuums in Oud-Grieks Theater

Tot de 19e en 20e eeuw droegen acteurs dagkleding, of normale kleren, op het toneel in plaats van kostuums specifiek gemaakt of gevonden voor hun personage en het respectieve tijdperk van het stuk. Oud-Griekenland was geen uitzondering. Typisch waren komische kostuums meer overdreven en over de top dan hun tragische tegenhangers. Leden van het Griekse koor hadden meer realistische kostuums dan helden en goden.

Geslachtsspecifieke Kostuums

Omdat alleen mannelijke acteurs de Griekse amphitheaterbühnes bezochten, moesten kostuums aangeven welk geslacht een acteur speelde. Mannen droegen korte chitons in de ionische stijl, een lange rechthoek om de drager gewikkeld en vastgemaakt langs één arm om de voor- en achterkant van het kledingstuk te verbinden. Acteurs die vrouwen speelden, kleedden zich in de typische dorische chitons, stofrechthoeken gevouwen en vastgemaakt over het lichaam om een gedrapeerde jurk te vormen, meestal met een speld vastgemaakt aan één of beide schouders.

Komische Kostuums

Griekse komedies gebruikten vaak kostuumelementen voor komisch effect. Chitons werden veel te kort gedragen voor komisch effect, en mannelijke personages droegen progastrida, een fallus, die de mannelijke anatomie overdreven. De komische acteur droeg de fallus met een geitenvels lintje en een staart achteraan. Acteurs die vrouwelijke personages speelden droegen prosternida, onrealistische, grote nepborsten. Slaven en oude mannen droegen ook overdreven kostuums. Kostuums neigden ook minder realistisch te zijn, met acteurs die vogels of dieren afbeelden.

Tragische Kostuums

Griekse tragedies vorderden kostuums die opmerkelijk verschilden van de komische kostuums. Tragische acteurs droegen dikzoolde laarzen genaamd cothurnus en hadden vulling door het hele kostuum om het lichaam en de ledematen groter te laten lijken voor een publiek dat ver van het toneel zat. Lange robben bedekten alles behalve de zolen van hun dikke laarzen. Kostuums waren fel van kleur, met veel versieringen, niet om hints te geven over de persoonlijkheid van een personage, maar ter ere van het festival waar het stuk uitgevoerd werd. Toneelschrijver Euripides ging tegen deze conventie in, door zijn helden in lumpen te kleden, wat zijn tijdgenoten bekritiseerden.

Maskers

Grieks theater steunde zwaar op maskers om de kenmerken en emotie van een personage te illustreren. Grote maskers bedekten het hele gezicht. De enige openingen in het masker waren een klein vierkant of ronde mondstukken, misschien voor het versterken van de stem van de acteur, en kleine gaten voor de ogen. Elke acteur droeg meerdere maskers tijdens een optreden om verschillende personages te spelen. Komische acteurs droegen ook maskers met overdreven elementen en minder realistische gezichten. Vogels en dieren waren typisch.

Theaterkostuums

Related Categories