Veel van wat bekend is over de kostuums van het oude Griekse theater is gebaseerd op kunstwerk gevonden op potten en muurfresco's, aangezien de kostuums zelf vanwegwerp materialen waren gemaakt en niet tot de moderne tijd bewaard zijn gebleven. Het is bekend dat ze bestonden uit robben en maskers, en dat ze versierd waren met unieke en kenmerkende kenmerken.
In het klassieke Griekse theater speelden slechts drie acteurs alle sprekende rollen in een stuk, dus het was belangrijk dat ze voor elk personage dat ze vertegenwoordigden, kenmerkende kostuums hadden. Dit maakte het mogelijk voor het publiek om te zien wie elk in elke scène speelde. Deze kostuums vertelden het publiek ook wat de sociale status van de personages was, alsook of ze mannelijk of vrouwelijk waren en of ze menselijk waren of misschien een dier of een god.
De robben die door acteurs werden gedragen, waren vergelijkbaar met de basiskleding van de periode, hoewel ze vaak meer versierd waren dan alledaagse robben. De chiton was van linnen of zijde en werd lang aan de benen gedragen, terwijl de himation een wolstof was die over beide schouders werd gedragen. Bij het spelen van vrouwelijke personages, voegden de mannelijke acteurs ook een prosternada en een progastreda aan hun outfits toe. De prosternada imiteerde borsten en de progastreda imiteerde een vrouwenbuik.
De maskers die door de acteurs werden gedragen, waren elk uniek omdat ze gebruikt werden om het publiek te helpen onderscheiden tussen de personages. Die gebruikt voor een tragedie hadden naar beneden gedraaide monden en "verdrietige" kenmerken, terwijl die gebruikt voor een komedie naar boven gedraaide monden en "blije" kenmerken hadden. Alle maskers hadden speciaal gecreëerde lippen en mondopeningen die hielpen de stemmen van de acteurs over grote ruimbte te projecteren, zodat iedereen in het publiek ze kon horen.
Het koor bestond uit verschillende mensen die aan de kant van het toneel stonden, of soms eronder of erboven, en bepaalde scènes die plaatsvonden narratieven. De leden van het koor droegen matching robben en maskers, aangezien het niet nodig was om ze van elkaar te kunnen onderscheiden zoals bij de acteurs.