De Griekse dichter Thespis – de zogenaamde "vader van het drama" – was de eerste die een masker in het oude Griekse theater gebruikte. Feitelijk is "thespian", een ander woord voor acteur, afgeleid van zijn naam. Maskers die de acteurs in Griekse theater droegen, waren gemaakt van linnen, hout of leer. De maskers speelden een cruciale rol om veel redenen, waardoor acteurs meerdere rollen konden vertolken en verschillende emoties van de personages konden tonen.
In het oude Griekse theater speelden mannen alle rollen, omdat vrouwen toen niet op het toneel mochten. Mannen die de puberteit nog niet hadden bereikt en wier stemmen nog niet veranderd waren, speelden zelfs vrouwen en meisjes. Maskers samen met kostuumstukken zoals prothesenborsten en prothesenbuiken zouden de vrouwelijke personages onderscheiden.
Grieks theater was opvallend voor het hebben van weinig acteurs in een stuk, dus elke acteur speelde meerdere rollen. Maskers zouden gemaakt worden om elk personage in het stuk te vertegenwoordigen. De acteurs konden snel het masker wisselen om de rol van elk personage aan te nemen wanneer nodig.
In Griekse theater konden maskers erg groot zijn en een grote verscheidenheid aan emoties tonen. Het masker zou aan het publiek overbrengen of het personage gelukkig, verdrietig, moe of bang was, zelfs als publiekleden in de achterste rij van het theater zaten.
Het wordt ook getheoriseerd dat maskers in Griekse theater konden helpen bij de versterking van de stemmen van de acteurs, zodat het publiek ze beter kon horen. Echter, sommigen twijfelen of het masker daadwerkelijk deze functie bood. De theaters van oud-Griekenland hadden erg goede akoestiek, waardoor het publiek zelfs gefluisters kon horen.
Zelfs het koor van het oude Griekse theater droeg maskers tijdens optredens. Hun maskers waren zeer vergelijkbaar met die van de acteurs op het toneel, maar minder versierd en expressief.