In een eenvoudige toneelopstelling met weinig tot geen rekwesten tot hun beschikking, steunden acteurs in oude Griekse tragedieproducties op uitgebreide kostuums om zich van elkaar te onderscheiden en de stukken interessant te maken voor het publiek. Afgestemd op de aard van hun personages, bood elk kostuum specifieke details, of acteurs nu een nederige oude man, een oorlogsheld of een machtige Griekse godin speelden. Kostuums voor Griekse tragedies kenmerkten zich typisch door een verscheidenheid aan objecten en kleding, van grote gezichtsmaskers tot uitgebreide, zweepende robben.
Gezien als een vitale onderdeel van kostuums in Griekse tragedies, droegen acteurs maskers om de personages van zichzelf te onderscheiden en hun stemmen te versterken om het hele publiek te bereiken. Maskers toonden bepaalde emoties zodat het publiek kon zien welk personage gelukkig, verdrietig of boos was. Bovendien waren maskers groot in vergelijking met het fysieke gezicht van de uitvoerder, vooral als de uitvoerder een god of held vertegenwoordigde. Leden van het koor in Griekse tragedies droegen ook maskers, eenvoudiger in detail.
Acteurs die goden en helden speelden droegen meestal de "chiton", een traditionele tuniek die tot de enkels daalde. Kostuums voor diegenen die beschermgoden speelden, zoals Dionysus, waren meer versierd en uitgebreid in stijl, opgebouwd uit saffraankleurige robben verzierd met goud of juwelen. Acteurs die krijgers afbeeldden droegen verschillende soorten pantser en helmen, terwijl krijgers met een zekere prestige scharlaken tunieken en geborduurde mantels droegen om hun hogere status te onderscheiden.
Omdat mannelijke acteurs traditioneel vrouwelijke personages in oude Griekse tragedies vertegenwoordigden, waren hun kostuums elegant ontworpen om de illusie te benadrukken dat ze vrouwen waren. Acteurs die godinnen en hooggerangde vrouwen speelden droegen paarse en gouden robben, terwijl koninklijke personages zich versierden met kronen en gouden accessoires. Deze acteurs droegen ook platen voor de borst en buik om het vrouwelijke uiterlijk te versterken.
Griekse tragische acteurs droegen vaak de "kothornoi", speciale laarzen gemaakt om aan beide voeten te passen. Voor meer prestigieuze personages en godheden droegen acteurs de "cothurnus" – laarzen met enorme en dikke zolen, om hoger en indrukwekkender te lijken. Soms konden de voeten van personages helemaal niet door het publiek gezien worden, en de detectie van de zolen van de "cothurnus" duidde typisch het personage aan als hogere rang.