Pierrot is de Franse versie van Pedrolino, die een vast personage was in de commedia dell'arte. Commedia dell'arte (of Kunst van de Komedie) was een improvisationele kunstvorm die begon in noordelijk Italië en andere delen van Europa in de 16e eeuw. Reizende entertainers zetten buitentoneel op en voerden jongleren, acrobatiek en kleine stukken uit gebaseerd op vaste scenario's en personages.
De personages waren altijd herkenbaar aan hun maskers en kostuums. In commedia dell'arte, "masker" refereerde niet letterlijk aan een gezichtsbedekking maar aan een bepaald personagetype. Andere bekende commedia dell'arte personages zijn Harlequin en Columbine (komische dienaren), Pulcinella (een wreed personage dat de voorloper was van de Punch-personage in Punch en Judy), en Scaramouche (een avonturier).
In het begin was het Pierrot-personage een bijact die een voorspel was aan de echte optreding. Pierrot was een tuimelaar en acrobat die imitatiën en karikaturen uitvoerde. Het Pierrot-personage was een "zanni," of klun, die genoot van het spelen van grapjes en wiens taak het was om verwarring in het stuk te veroorzaken. Hij kleedde zich helemaal in wit (soms met zwarte accenten). Zijn hoed was ofwel hoog en puntig of soms klein en gerand.
Pedrolino of Pierrot werd vaak opgemaakt met een poederwit gezicht, zeldzamer een echt masker. De acteur die Pierrot vertegenwoordigde, werd traditioneel verwacht een groot bereik aan emoties op zijn gezicht te tonen. Pierrot verbeeldde een charmante en vriendelijke persoon die zo vertrouwend was dat anderen profiteerden van zijn naiviteit. Hij was een "geboren verliezer" die de verdrietige klun werd toen zijn hart gebroken werd door Columbine, die Harlequin liefhad.
De transformatie van het Italiaanse personage Pedrolino in zijn Franse tegenhanger Pierrot wordt toegeschreven aan een acteur genaamd Giuseppe Giratoni die speelde in het Parijse gezelschap in ongeveer 1665. Hij benadrukte de onschuld van het personage en kleedde zich in het outfit dat we vandaag met Pierrot associëren – een zakkig wit kostuum met lange mouwen en een kraag, met een grote hoed die om zijn gewitte gezicht fladderde.
Eind 19e en begin 20e eeuw had Pierrot zich ontwikkeld tot een "melancholische droomer," een romanticus met het temperament van de gepeinigde kunstenaar. Hij was een stoïcijn die zijn pijn voor anderen verbergde, behalve misschien een enkele traan op zijn gezicht. Picasso's beroemde kubistische schilderij "The Three Musicians" toonde twee commedia dell'arte personages, Harlequin en Pierrot, samen met een monnik.