Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Theaterkostuums

Middeleeuws Theater: Het Alleen-Mannelijke Toneel van Liturgie tot Zedenstukken

Van de 5e tot de 15e eeuw was het middeleeuwse Europese toneel uitsluitend mannelijk. Of in een kathedralekoor, op een paginaantrekker op een marktplein, of in een adelige zaal — de performers waren mannen en jongens. Deze continuïteit — over een millennium en meerdere dramatische vormen heen — onthult hoe diep genderuitsluiting in het weefsel van de westerse performance was geweven.

Drie Vormen, Eén Regels

Liturgisch Drama (9e–13e eeuw)

Ontstond als tropen binnen de mis (de Quem quaeritis Paschaldialoog), liturgisch drama werd uitgevoerd by geestelui in het Latijn binnen kerkruimtes. De uitvoerders waren geordineerde mannen; de ruimte was heilig; de uitsluiting van vrouwen was absoluut.

Mysterie- en Mirakelstukken (13e–16e eeuw)

Naarmate drama naar buiten verhuisde naar de volkstaal, namen ambachtsgilden de productie op zich. Gildenleden — meesters, allemaal mannen — speelden op paginaantrekkers die door straatten processioneerden. De York, Chester, Wakefield en N-Town cycli vertoonden heilsgeschiedenis van Schepping tot Jüngste Oordeel. Vrouwen komen voor als personages (Eva, Maria, Herodias) maar nooit als uitvoerders.

Zedenstukken (15e–16e eeuw)

Semi-professionele trupjes toerden The Castle of Perseverance, Mankind, Everyman — allegorische drama's over de reis van de ziel. Deze trupjes waren allemaal mannelijk, vaak met jongens voor vrouwelijke allegorische figuren (Schoonheid, Barmhartigheid, Goede Daden).

Parallelle Participatie van Vrouwen

Vrouwen waren niet afwezig van de middeleeuwse performancecultuur — ze waren gesegregeerd. Adellijke vrouwen waren mecenen van trupjes; kloosters voerden stukken op voor uitsluitend vrouwelijk publiek (de Ordo Virtutum van Hildegard van Bingen is een schitterend voorbeeld); vrouwen deeden mee aan Corpus Christi processies en volksrituelen. Maar het publieke, burgerlijke, commerciële toneel bleef een mannelijk voorrecht.

De Renaissance-continuitasiteit

Toen de eerste doelgebouwde openbare schouwburgen in Londen in de 1570er open gingen, overnamen ze deze traditie naadloos. De jongensacteurs van het Elizabethaanse toneel waren de directe nakomelingen van de gildenleerlingen en koorjongens van middeleeuws York en Chester. Het alle-mannelijke toneel was geen Renaissance-uitvinding; het was een middeleeuwse erfgoed dat voortduurde tot de Restauratie het verbrak.

Theaterkostuums

Related Categories