In tegenstelling tot algemeen geloof, bevatten Shakespeares stukken niet veel voorname vrouwelijke rollen. In de Elizabethaanse tijd waren vrouwen verboden op het podium te treden. Alle vrouwelijke personages werden vertegenwoordigd door jonge jongens wier stemmen nog niet veranderd waren.
Deze conventie leidde ertoe dat Shakespeare minder substantiële vrouwelijke rollen schreef en plotapparaten als kledingwisseling (Viola in Twelfth Night, Rosalind in As You Like It) of narratieven gecentreerd op mannelijke personages gebruikte. De schaarste weerspiegelt theaterbeperkingen, niet gebrek aan interesse in vrouwelijke perspectieven.