De regel – gesproken door Lady Macbeth in Macbeth (Akt 2, Scene 2) – betekent: dezelfde kracht die de bewakers gedronken maakte (de alcohol die ze hen gaf) heeft haar moed gegeven.
Ze heeft Duncan's kamerdieners gedruipt. Hun dronkenschap maakt hen bewusteloos; haar medeplichtigheid maakt haar feroos. Ze claimt de agency die hun onmacht haar geeft.
Het is een moment van omgekeerde macht: de stof die mannen machteloos maakt, brandt een vrouwse vastberadenheid aan. De regel voorspelt ook haar latere psychologische ontbinding – moed gebouwd op gif is instabiel.