Stukken die bijbelse verhalen uitbeeldden, hadden kostuums die verwijzen naar oude Hebreeuwse of Midden-Oostse kleding. Adam en Eva droegen eenvoudige tunieken; koningen als Herodes droegen uitgebreide rokken en hoofddoekken.
Geïnspireerd op Griekse en Romeinse theater, deze omvatten toga's, tunieken, sandalen, vaak in heldere kleuren met complexe decoratie.
Sommige stukken in specifieke historische periodes probeerden de mode van die tijd na te maken, beperkt door middeleeuwse kennis en middelen, maar strebend naar authenticiteit.
Gebruikt voor abstracte concepten of allegorische figuren: deugden droegen bloemenkransen; duivels droegen donkere kleding met horens en staarten.
Acteurs droegen soms gewone kleding wanneer geen specifiek kostuum vereist was; het publiek begreep statusveranderingen toen acteurs hun kleding aanpassten tussen scènes.
Mythologische wezens of fantastische elementen brachten verbeeldingsrijke kostuums met vleugels, staarten, maskers.
Opvallend is dat tijdens de middeleeuwen theaterkostuums voornamelijk door mannelijke acteurs werden gedragen, aangezien vrouwelijke rollen door jonge jongens werden gespeeld vanwege maatschappelijke en religieuze normen. In de loop van de tijd ontwikkelde de complexiteit en verscheidenheid van middeleeuwse theaterkostuums zich verder.