Oud-Griekse theatermaskers brachten alles over het personage uit behalve hun naam. Overdreven kenmerken gaven direct leeftijd, geslacht, emotie, sociale status, en zelfs het genre van het stuk (tragedie/komedie) aan. Het masker was de visuele stenografie van het personage, zodat het publiek de rol begreep voordat er een woord gesproken was.