Antony and Cleopatra (ca. 1606–07) is een **tragedie**—één van Shakespeare's "Romeinse stukken" naast Julius Caesar en Coriolanus.
Het dramatiseert de botsing van **Romeinse plicht** (Antonius, triumveer) en **Egyptische sensualiteit** (Kleopatra, koningin). De omvang is mondiaal: Rome, Alexandrië, Athene, Syrië, Actium. Het einde is een dubbele zelfmoord—Antonius werpt zich op zijn zwaard; Kleopatra regelt de adder.
Het is een tragedie omdat **grootte zichzelf vernietigt**. Antonius' *virtus* (manlijke excellentie) gist in *luxuria*; Kleopatra's oneindige variatie wordt fatale onbestendigheid. Het stuk onderzoekt of liefde het rijk kan transcenderen—en concludeert dat het niet kan, toch is de poging magnificient.