Ja. De Tudor-monarchen waren enthousiaste mecenen van het toneel. Elizabeth I (r. 1558–1603) bezocht vaak stukken in de Globe, de Curtain en aan het hof. Ze commiswerke van toonaangevende dramaturgen, gaf koninklijke licenties aan toneelgezelschappen, en haar bescherming legitimeerde het beroep. Haar opvolger, James I (Stuart, maar de hoftraditie voortzettend), verheffde de Lord Chamberlain's Men tot de King's Men in 1603.
Andere koninklijke personen en hovelingen bezochten regelmatig; theater was een kernstuk van hofelijk entertainment voor bruiloften, kroningen, ambassadeursbezoeken en feestvieringen (de Kerstfeesten aan het hof omvatten stukken, maskers en muziek). De Queen's Men, Leicester's Men, en later de Admiral's Men voerden allemaal voor de monaard.
Tudor-steun – vooral Elizabeth's – schiep de economische en culturele voorwaarden voor de Elizabethaanse gouden eeuw van het theater. Zonder koninklijke bescherming had de puritaanse oppositie de schouwburgen decennia eerder kunnen dichten.