Er is geen tekstueel bewijs in Romeo and Juliet dat Lord en Lady Capulet Paris prefereerden boven Romeo voor de huwelijkscrisis. In feite wordt het tegenovergestelde gesuggereerd.
Als Paris voor het eerst vraagt (Handeling 1, Toneel 2), weigert Capulet: Julia is "a stranger in the world," nog niet veertien. Hij spoort Paris aan om twee jaar te wachten en "woo her gently." Hij zorgt voor haar jeugd en toestemming.
Na Tybalt's dood versnelt Capuhet het huwelijk met Paris (donderdag volgende week) om Julia af te leiden van haar rouw—niet omdat hij Paris prefereert. Als Julia weigert, ontplofft Capulet in woede, dreigend met verstoting. Zijn zorg is gehoorzaamheid, niet de merites van de vrijer.
De Capulets' "verlichting" bij Julia's fingeerde medewerking (Handeling 4, Toneel 2) voort uit herstelde patriarchale controle, niet uit sympathie voor Paris. De tekst ondersteunt een lezing van ouderdomcontrole en rouwbeheer, niet vrijersvoorkeur.