Elizabethaans & Jacobijns Mode: Shakespeare's Wereld Kleden
Mode tijdens Shakespeare's leven (1564–1616) evolueerde dramatisch over twee vorstenhuizen, weerspiegeld maatschappelijke, politieke en economische verschuivingen.
Elizabethaanse Tijd (1558–1603)
Vrouwen
- Hoge, gedraaide ruiffen; V-hals lijven; verdugales (krinenrokken) voor belvorm.
- Opgeblazen mouwen, gesieraden hoofddoekken, gelagen onderrokken.
Mannen
- Dubletten met peascod buik; kousen (tights); trunk hose (gebombasteerd).
- Ruiffen, kant manschetten, mantels, verfede hoeden, rapiers als accessoires.
Jacobijnse Tijd (1603–1625)
Vrouwen
- Lagere, open ruiffen → vallende banden; hogere taillen; wijder rokken met kant/borduurwerk.
- Puntige lijven, uitgebreide haren, brede rand hoeden.
Mannen
- Kortere dubletten, wijder bruches; kant aan beide.
- Hoge laarzen, zachte "cavalier" hoeden; ruiffen krimpen tot vallende banden.
Stof, Kleur & Wet
- Zijde, fluweel, satijn, wol; levende verfstoffen (karmijn, indigo, saffraan).
- Suntuaire Wetten reguleerden kleding door rang—alleen adel mocht bepaalde bonten, stoffen, kleuren dragen. Kleding = wet.
Mode In De Stukken
Shakespeare gebruikt kleding als personage: Malvolio's gele kruisbanden, Lear's "unaccommodated man," Macbeth's "borrowed robes." Kostuum signaleert identiteit, ambitie en bedrog—onstage en off.