Elizabethaanse Mode: Wat Mensen Droegen In Shakespeares Tijd
Kleding in Shakespeares Engeland was een visuele code—gereguleerd door wet, gedicteerd door klasse, en rijk aan symboliek. Suntuariële wetten beperkten kleuren, stoffen, en bonten tot specifieke rangen; boven je stand kleden was een juridisch delict.
Mannenkleding
- Dublet: Passende, taille-lange jas over een linnen hemd—vaak gepolsterd om de torso te vormgeven.
- Kousen: Dichte wol of linnen legging, soms gepartitioneerd (bovenkousen/trunk hose + netherstocks).
- Codpiece: Gepolsterde klap bedekkende de lies—oorspronkelijk functioneel, werd statusdisplay.
- Jerkyn: Korte, lose jas over de dublet, vaak gesneden om voering te tonen.
- Mantel: Lange, cirkelvormige buitenkleding voor warmte en drama; gedrapeerd over één schouder.
- Hoeven: Vilthoeden met veren, platte mutsen, barets—hoofddeksel was verplicht buitenhuis.
- Schoenen: Leer, soms met decoratieve sneden of lintrozen.
Vrouwenkleding
- Gaun: Lange, lose overjurk van zijde, fluweel, of wol, vaak met een schleppe.
- Kirtle: Passende onderjurk, zichtbaar aan hals en mouwen.
- Hemd: Linnen ondergoed, hoge hals, lange mouwen—de basisslaag.
- Korset/Stays: Gestructureerd lijfje (walvisbaard of riet) vormgevend de torso tot een kegel.
- Hoed/Kopdoek: Hoofddeksel aan de gaun vast of apart gedragen.
- Sluiers: Zijden stof gedrapeerd over hoofd en schouders, vooral voor getrouwde vrouwen.
- Schoenen: Vergelijkbaar met mannen—leer, laaghak, soms geborduurd.
Kleur Als Wet
Paars, hermelijnsbont, goudstof waren voorbehouden aan koninklijk huis. Scharlaken, fluweel, zijdestof voor hoge adel. Kooplieden en gentry droegen gedempte wollen; arbeiders, grove linnen. Wat je droeg was je ID-bewijs.