Dans en muziek waren centraal in het Elizabethaanse leven over alle sociale straten:
Ballen, feesten, bruiloften hadden gemeenschappelijke dansen die klassegrenzen overschreden.
Koningin Elizabeth I was een begaafde danseres; hovelingen moesten dans beheersen als sociale vaardigheid.
Shakespeare en anderen integreerden liedjes, dansen en muzikale tussenspelen in stukken.
Volksliederen, ballades en populaire melodieën begeleidden drinken en sociaal verkeer.
Rijke families huurden muzikanten voor maaltijden en evenementen; luit, virginal, blokfluit, viool waren gangbaar.
Galliard, pavan, jig – elk met eigen stappen en ritmes.
Londense straten keken muzikanten, dansers, jongleurs.
Traditionele volksdans met bellen, linten, stokken, uitgevoerd in rijen.
Koningin en adel steunden muzikanten en dansers, wat artistieke ontwikkeling stimuleerde.
Dans en muziek waren verwoven in het dagelijks leven, reflectorend de vreugde, creativiteit en sociale cohesie van de tijd.