Ondanks dat beide vrouwen geworteld zijn in Griekse lore, delen Helena van Troje en Helena van Athene niets substantiëls—alleen een naam afgeleid van Helene (" fakkel" of "helder"). Shakespeare koos het waarschijnlijk ironisch.
| Aspect | Helena van Troje | Helena (MND) |
|---|---|---|
| Bron | Griekse mythologie (Homer, etc.) | Shakespeare (c. 1595) |
| Rol | Katalysator Trojaanse Oorlog | Komediante liefde, onbeantwoord dan magisch |
| Agentschap | Passief object (ontvoerd/teruggekeerd) | Actieve achtervolgster (jaagt op Demetrius) |
| Schoonheid | "Gezicht dat 1000 schepen te water liet" | Zichzelf vernederend ("Ik ben zo lelijk als een beer") |
| Uitkomst | Keert terug naar Menelaus | Trouwt met Demetrius (magie-geïnduceerd) |
| Toon | Tragisch/episch | Komisch/romantisch |
Geen intentionele parallellen bestaan. Helena verlichaamt epische schoonheid en oorlog; Helena verlichaamt wanhoopige, komische romantiek. De gedeelde naam is een literaire knipoog, geen thematische brug.