De scène is in het wereldgeheugen gebrand: Marilyn Monroe in een wit halterjurk, staande over een Lexington Avenue-metrograte, de opwaartse wind van een passende trein die de rok tot haar dijlen blaast. Het komt uit Billy Wilder's The Seven Year Itch (1955), geadapteerd uit George Axelrod's toneelstuk. Monroe speelt "The Girl" boven Richard Sherman (Tom Ewell), een uitgever wiens vrouw voor de zomer weg is.
Het moment was grotendeels een "gelukkige ongeluk." Wilder filmde op locatie op 52nd Street en Lexington. De jurk (ontworpen door William Travilla) was zwaarder dan verwacht; de metrowind was sterker. Monroe, ooit instinctief, speelde de verrassing met een verheugd, geïmproviseerd "Ooh!" in plaats van verlegenheid. De crew filmde take na take terwijl menigten verzamelden, jubelend. De studio vreesde initieel dat het te frivoos was; Wilder vocht ervoor. Het werd de handtekeningafbeelding van de film – en een van de cinema's meest duurzame symbolen van speelse seksualiteit en stermacht. De jurk werd in 2011 voor $4,6 miljoen verkocht (toen een record).