Opera is de kunst om een verhaal of gedicht tot leven te wekken door zang. Hoewel de oude Grieken worden geciteerd als eersten die poëzie en muziek combineerden, kreeg opera zoals we die kennen populariteit tijdens de Renaissance dankzij een Italiaanse groep musici en dichters in Florence. Door de eeuwen heen zijn verschillende operastijlen ontstaan.
Deze stijl begon in Italië in de late 1700s. Het richt zich op lange, lyriske zinnen die de stem van de zanger meer benadrukken dan de woorden zelf. "Bel canto" betekent "mooi zingen" in het Italiaans. De zanger toont enorme ademcontrole, een wijd stemgebied en speelt met toon, luid en zacht zingen voor emotionele impact.
Ook Italiaans van oorsprong, in de mode gekomen in de midde tot late 1800s. De plots zijn ingewikkeld en naast zang ook toneelgevecht, ballet. Verhalen draaien vaak om heldendaden en het koningsleven. Grand Operas gebruiken uitgebreide decors, grote casts met meerdere ingewikkelde kostuums.
Een andere Italiaanse stijl uit de late 1800s, misschien als reactie op de grote schaal van Grand Opera. "Verismo" betekent "realisme". De plot is gegrondvest in het alledaagse leven en de strijd van de gewone man. Deze operascore zijn gevuld met regionale uitdrukkingen en lokale gebruiken van de setting.
Opera Seria = "ernstige opera", Opera Buffa = "komische opera". Beide meestal in het Italiaans. Verhalen spelen meestal in koninkrijken. Opera Seria richt zich op tragedie met koningen, koningen en goden. Opera Buffa centreert op dienaren en boeren, gebruikt humor en heeft gelukkige eindes.
Een moderne stijl uit de vroege 1900s in de VS. Jarenlang bepaalden muzikale stijlen het verschil: opera had klassieke muziek, musicals hedendaagse of jazzstijlen. In de 20e eeuw vervaagden de grenzen, bijv. George Gershwin's "Porgy and Bess" met sterke elementen van beide.