Boston had ooit twee operagebouwen. Het eerste Boston Opera House werd in 1909 gebouwd en in 1958 gesloopt nadat het onveilig werd verklaard. Het tweede was oorspronkelijk het B.F. Keith Theater, gebouwd in 1928 als een film paleis. Het werd omgebouwd en hernoemd tot Boston Opera House in 1978 door de Opera Company of Boston.
Het oorspronkelijke Boston Opera House herbergde lokale producties, maar viel in de late jaren dertig in onbruik. Het tweede Boston Opera House was oorspronkelijk vernoemd naar B.F. Keith, een bekende vaudeville-ondernemer. Het fungeerde als bioscoop tot in de jaren zeventig onder de naam Savoy Theater, voordat het omgebouwd werd tot het huidige operagebouw.
Het huidige Boston Opera House is een leerboekvoorbeeld van Renaissance Revival-architectuur, een stijl die veelvuldig werd toegepast in de majestueuze bioscopen van de jaren twintig, met een enorme orkestergracht voor live begeleidingsmuziek bij stille films.
Het theater dient als podium voor live optredens, variërend van The Lion King en Phantom of the Opera tot muzikale optredens van artiesten als The White Stripes en Linda Ronstadt.
Architect Thomas W. Lamb ontwierp het operagebouw, met kenmerkende Renaissance Revival-details zoals bogen boven deuren, galerijen en ramen, een symmetrische gevel, uitgebreide ondersteunende ruimtes, goudbladaccenten en brede, overstekende dakranden ondersteund door decoratieve beugels.
De zaal heeft een zitcapaciteit van 2.500 plaatsen.
Het oorspronkelijke Boston Opera House wilde in 1958 niet zwijgend vallen: twee sloopbedrijven lukte het niet om het neer te halen, tot een derde bedrijf een veel zwaardere sloopkraan binnenhaalde om het definitief te demoleren.
Joseph Kennedy, vader van John, Robert en Edward 'Ted' Kennedy, was de eerste eigenaar van het theater.