Peking Opera (Jingju): China's nationale opera die zang, spraak, acrobatiek en gestileerde make-up combineert
Peking opera (Jingju) is China's dominante operavorm, volledig ontwikkeld tegen de mid-19e eeuw en geliefd in het Qing-hoven. Het is een totaal theater – muziek, beweging en visueel spectacle samengesmolten.
Kenmerken
- Zang: Gestileerd; falset, vibrato, nasalizatie; volksmelodieën (xipi, erhuang modi).
- Spraak: Ritmische, verhoogde intonatie (yunbai, jingbai) – tussen lied en gesproken woord.
- Beweging: Acrobatisch – saltos, culbutes, sprongen, wapen choreografie; dansachtig gevecht.
- Kostuums: Uitgebreid, rol-specifiek (keizer, generaal, geleerde, duivel); kleurgecodeerde symboliek.
- Make-up: Zwaar, symbolisch (lianpu); duidt karakters type, persoonlijkheid, morele uitstraling aan (rood = loyaal, wit = verraderlijk, etc.).
Roltypes (Hangdang)
Vier hoofdcategorieën: Sheng (mannelijk), Dan (vrouwelijk), Jing (geschilderd gezicht man), Chou (klon). Elk heeft subspecialisaties.
Nalatenschap
Invloedrijk op alle andere Chinese regionale opera's; beschouwd als China's "nationale opera." Onderging Culturele Revolutie onderdrukking; bloeit nu als levend erfgoed en wereldwijde culturele export.