Così fan tutte, ossia La scuola degli amanti ("Zo doen ze allemaal, of De School voor Liefhebbers") — K. 588 (1790)
Ferrando en Guglielmo roemen hun verloofden (Fiordiligi, Dorabella) zijn getrouw. Cynicus Don Alfonso weddat ze het tegendeel zullen bewijzen.
Originele liefhebbers keren terug; verkleidingen onthuld. Alfonso wint wed. Koppels herenigen – gekweeker, wijzer. Finale ensemble: "Così fan tutte" (vrouwen zijn wankel) – maar mannen bleken evenzeer.
Opera buffa met diepe ondertoon. Verkennt getrouwheid, identiteit, optreden, vergeving. Da Ponte's libretto balanseert komedie en melancholie.