De zin "Wie gij zijt, gij zult nooit weten" (of de variant "Wie gij zijt mag nooit weten") vangt de kern tragische ironie van Sophocles' Oedipus Rex.
Oedipus begint als een sterke, wijs, gerechte heerser van Theben—gevierd voor het oplossen van de Sphinx' raadsel. Toch is hij blind voor zijn eigen identiteit: hij weet niet dat hij de zoon is van Laius en Jocasta, dat hij zijn vader doodde op een kruispunt, en zijn moeder trouwde. Zijn onstuimige zoektocht naar de waarheid (de moordenaar van Laius) leidt hem tot het ontdekken van zichzelf als de crimineel.
De zin benadrukt dat intelligentie en macht geen zelfkennis garanderen. Oedipus' tragedie is niet dat hij kwaad is, maar dat hij menselijk is—beperkt, dwarsliggend, en gedoopt. De goden (of het lot) weten wat hij niet kan; het publiek weet wat hij te laat ontdekt.