De crescendo (geleidelijke toename in volume) wachtte niet op de Klassieke periode. Het werd geboren in de Barokperiode (1600–1750), met de term voor het eerst in druk in 1607 in Adriano Banchieri's traktaat L'organo suonarino.
Middels de 18e eeuw maakte het Mannheim-orkest de crescendo een handtekeningeffect, direct overbruggend in de Klassieke taal van Haydn en Mozart. Dus ja – barokcomponisten crescendo'den absoluut; ze deden het met de tools van hun tijd.