Het woord altviool (viola) volgt een fascinerende linguïstische route van schuur tot concerthuis:
De verbinding is darmsnaren. Vroegere snaarinstrumenten gebruikten schapen- of runderdarmen voor snaren. Vitula (jonge koe) → fidula (snaarinstrument) → viola. Dezelfde wortel geeft ons viool (via Oudengels fithele).
De viool was oorspronkelijk de violino – letterlijk "kleine altviool". De altviool is het originele lid van de familie; de viool is de verkleiningsvorm. In de loop van de tijd werd de sopraanstem (viool) de ster, maar de naam bewaart de geschiedenis: de altviool is de altviool; de viool is de "kleine altviool".