Pizzicato (Italiaans voor "geknipperd") is een viooltechniek waarbij de speler de snaren met de vingers plukt in plaats van te boegen. Het resultaat: een korte, droge, articulatie toon — percussief, staccato, en onmiddellijk herkenbaar.
Jazz-bassisten (pizzicato is standaard), folk-fiedelaars, en pop/rock-arrangeurs gebruiken het voor ritmische puncht. Uitgebreide technieken: snap pizzicato (Bartók-pizz) — de snaar verticaal trekken zodat hij tegen het griffelbord klapt voor een scherpe kraak.
Pizzicato breidt de viool's vocabulaire uit van zingende stem tot percussief instrument — bewijs dat vier snaren veel talen spreken.