Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Opera

Pizzicato: De kunst van het plukken van vioolsnaren voor percussieve kleur

Pizzicato (Italiaans voor "geknipperd") is een viooltechniek waarbij de speler de snaren met de vingers plukt in plaats van te boegen. Het resultaat: een korte, droge, articulatie toon — percussief, staccato, en onmiddellijk herkenbaar.

Hoe het gedaan wordt

Beroemde orkestrale voorbeelden

  • Beethoven, Symfonie nr. 5, 1e deel – Dringende pizzicato-strikers drijven de ontwikkeling van het beroemde motief.
  • Brahms, Vioolconcert, 2e deel – Delicaat pizzicato-begeleiding zweeft onder de solist.
  • Tchaikovsky, Symfonie nr. 6, 3e deel – Eerlijke, spanningvolle geplukte texturen.

Buiten het klassieke

Jazz-bassisten (pizzicato is standaard), folk-fiedelaars, en pop/rock-arrangeurs gebruiken het voor ritmische puncht. Uitgebreide technieken: snap pizzicato (Bartók-pizz) — de snaar verticaal trekken zodat hij tegen het griffelbord klapt voor een scherpe kraak.

Pizzicato breidt de viool's vocabulaire uit van zingende stem tot percussief instrument — bewijs dat vier snaren veel talen spreken.

Opera

Related Categories