* Verlies van verbinding: Ze is gescheiden van haar familie en vrienden, en ze weet dat velen van hen haar op de schermen van het Capitool in de gaten houden. De verbinding voelt echter erg afstandelijk en ze kan niet rechtstreeks met hen communiceren. Dit isolement versterkt het gevoel van eenzaamheid.
* Paranoia en wantrouwen: De Spelen zijn bedoeld om eerbetoon tegen elkaar op te nemen. Katniss is voortdurend wantrouwend tegenover de andere eerbetoon, waardoor het moeilijk wordt om echte verbindingen te leggen. Ze is zich er ook van bewust dat de Gamemakers de arena en de gevaren ervan kunnen manipuleren, waardoor ze verder wordt geïsoleerd.
* Gebrek aan vertrouwen: Katniss' aanvankelijke alliantie met Rue was een kort moment van echte verbondenheid. Het eindigde echter tragisch en ze voelt zich niet in staat iemand anders in de arena te vertrouwen. Ze moet vertrouwen op haar eigen overlevingsinstinct, wat een heel eenzame ervaring kan zijn.
* Angst en onzekerheid: Katniss is voortdurend gespannen en wordt geconfronteerd met onbekende gevaren en onzekerheden. Deze constante angst en ongerustheid dragen verder bij aan haar gevoelens van eenzaamheid.
* Het gewicht van verantwoordelijkheid: Katniss voelt een zware verantwoordelijkheid om te overleven, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar familie en district. Deze last kan isolerend zijn, omdat ze het gevoel heeft dat ze zich met niemand volledig kan verbinden, uit angst haar missie in gevaar te brengen.
Over het algemeen komt de eenzaamheid van Katniss in de arena voort uit een combinatie van haar gedwongen isolement, wantrouwen jegens anderen, angst voor manipulatie en de zware last van verantwoordelijkheid die ze met zich meedraagt.