Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Kunstelementen & Ontwerprincipes: Een Basismatrix voor Compositie, Contrast, Perspectief en Overtreding

Begrip van de basiselementen van ontwerp en compositie stelt een kunstenaar in staat zich nauwkeurig uit te drukken. Zonder een grondige begrip van de technieken van artistieke expressie kan een kunstenaar nog steeds werken creëren, maar ze zullen haar intenties niet weerspiegelen. Training is vereist om te begrijpen welke technieken nodig zijn om bepaalde effecten te bereiken.

Compositie

Compositie is een brede artistieke term die concepten van proportie, harmonie en relaties tussen elementen omvat. Klassieke kunstenaars besteedden jaren aan het verwerven van vaardigheden in juiste compositie zodat ze objecten en schilderijen konden creëren die het oog behaagden. In de late 19e en vroege 20e eeuw creëerde het modernisme een revolutie tegen de dominantie van schoonheid in kunst, en verving het door rebellie en het in twijfel trekken van alles wat ervoor kwam. Vroege artistieke rebellen zoals Pablo Picasso en Marcel Duchamp waren opgeleid in klassieke technieken, maar gebruikten hun begrip van compositie om de orthodoxieën van de kunstwereld te ondermijnen.

Contrast

Artistieke elementen creëren die elkaar benadrukken door verschil is een voorbeeld van contrast. Contrasterende technieken kunnen gebruikt worden om harmonieuze relaties te creëren, zoals in klassieke afbeeldingen van een grote centrale figuur omringd door gebalanceerde kleinere figuren, of om een gevoel van ongemak en vervreemding te creëren, zoals in surrealistische werken die onverenigbare elementen in vreemde omgevingen contrasteren. Kleurrelaties gebruiken contrast ook tot groot effect in zowel beeldende kunst als grafisch ontwerp. Kleurenparen die tegenover elkaar op het kleurenwiel liggen, creëren harmonieuze contrasten: blauw en oranje, rood en groen en geel en paars. Integenstelling, paren die naast elkaar liggen, creëren dissonantie: blauw en groen, rood en paars en geel en oranje.

Perspectief

Vanaf de Renaissance rond het jaar 1500 werd perspectief het dominante ontwerpprincipe in de beeldende kunsten. Vóór dit werden figuren afgebeeld in een vlak vlak in een symbolische manier. Praktijken van perspectief stelden kunstenaars in staat de weer te geven zoals het daadwerkelijk door het oog gezien wordt door gebruik te maken van afdalende vlakken en figuren gegroepeerd volgens hun afstand van de kijker. Perspectief heerste in de kunstwereld honderden jaren tot het modernisme opnieuw begon theorieën van subjectief zien te gebruiken en de waarde van het afbeelden van de buitenwereld in twijfel te trekken. Abstract Expressionisme rebelleerde tegen perspectief door de vlakheid van het beeldvlak te benadrukken.

Overtreding

Sinds de late 19e eeuw is overtreding een centraal concept in de creatie van beeldende kunst. Veel kunststromingen wijden zich aan het omverwerpen en vernietigen van de overtuigingen en conventies van eerdere eras. Impressionisme, Dada, Kubisme, Surrealisme, Abstract Expressionisme en Pop Art zochten allemaal nieuwe manieren van zien en verwierpen wat ze als ongefundeerd dogma zagen. Ironisch genoeg werd overtreding zelf op sommige momenten in de kunstgeschiedenis een orthodoxie, en werden kunstenaars afgewezen als irrelevant en academisch tenzij ze rebelleerden tegen iets. Nihilisten en rebellen tegen geschiedenis zoals de Futuristen van het vroege 20e-eeuwse Italië lieden het ironische lot om zelf onderdeel van de geschiedenis te worden.

Beeldende kunst

Related Categories