Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Surrealistische Fotografie-ideeën: Onderwerp, Technieken, Juxtapositie en Verlangen

Surrealisme begon in Frankrijk in de jaren 1920 als een intellectuele en artistieke beweging gericht op het bevrijden van de passies en het vernietigen van de grenzen tussen realiteit en droom. Veel getalenteerde fotografen, waaronder Man Ray, Lee Miller en Raoul Ubac, werden getrokken door surrealismes belofte van totale artistieke vrijheid. Surrealistische fotografie vouwde de grenzen uit van wat met een camera mogelijk was.

Onderwerp

Surrealisme zocht dingen die de beleefde samenleving vermied en vierde ze. Geweld, het onheimelijke, seksuele perversie, industriële landschappen en onverklaarbare objecten waren allemaal onderdeel van het surrealistische pantheon. De basis van surrealistische fotografie is de aanwezigheid van onderwerpen die niet comfortabel passen in de preconcepties van de kijker. Dit kan gedaan worden door of storende onderwerpen te vinden of door vertrouwde onderwerpen op een storende manier te fotograferen ontworpen om duizeligheid en disorientatie te produceren. Surrealistische fotografen voelden zich getrokken tot afbeeldingen van lichamelijke misvorming, prostitueehandel en het kleine, over het hoofd geziene afval van stedelijk leven, zoals weggegooide kaartjes, graffiti en stofknobbel.

Technieken

Surrealistische fotografie manipuleert het bewustzijn van de kijker door onbekende technieken evenals storende onderwerpen. Vervagen foto's, dubbele belichtingen, ongewone bijsnijden en extreme close-ups werden allemaal gebruikt. Meer esoterische technieken die de film zelf manipuleerden, werden ook gebruikt. Man Ray creëerde een techniek die hij 'solarisatie' noemde. Met deze techniek creëerde hij profielen door objecten direct op de film in de donkere kamer te plaatsen en het te belichten. Surrealistisch-beïnvloede fotografen zoals Lucas Samaras hebben dit soort experimentatie voortgezet. Samaras maakte veranderde zelfportretten door een Polaroid-camera te gebruiken en de afbeelding te vervormen tijdens de film ontwikkelde voor zijn ogen.

Juxtapositie

Een van de premises van surrealisme is de uitbreiding van mentale barrières door de juxtapositie van onverenigbare objecten. Deze techniek wordt gebruikt in surrealistisch schrijven, schilderen, beeldhouwkunst en fotografie. Een surrealistische fotograaf kan een formeel portret maken van een verfijnde vrouw met een dode vis in haar schoot, een scène van een kind in een schone witte jurk in het midden van een slagveld of een afbeelding van naakte mensen op een cocktailfeestje. Juxtapositie kan ook gecreëerd worden met de collagetechniek, waarbij verschillende foto's geknipt en op creatieve manieren herassembleerd worden.

Verlangen

Het gemeenschappelijke thema van de meeste surrealistische fotografie is verlangen. Dit kan uitgedrukt worden als lust en seksueel verlangen of als de hunkering naar een wereld die niet bestaat. Surrealisten realiseerden zich snel dat de camera ogenblikkelijke momenten van verlangen en emotie kon vastleggen die een schilder of schrijver zou missen. Ze gebruikten fotografische technologie om menselijke ontevredenheid met de banale aard van het moderne leven en het verlangen dat net onder een laagje beschaving lag, vast te leggen en te bewaren.

Beeldende kunst

Related Categories