Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

Technieken van Josef Albers' Abstracte Schilderkunst

Josef Albers (1888-1976) was een zeer invloedrijke abstracte schilder die door de meeste van de 20e eeuw werkte. Zijn bekendste werk was een enorme reeks schilderijen getiteld 'Homage to the Square', die allemaal de visuele kwaliteiten van vierkanten verkenden. Albers was ook bekend en gerespecteerd als leraar.

Objectiviteit

Albers erkende geen rol voor zelfexpressie in kunst. Zijn techniek was gebaseerd op een losstaande, wetenschappelijke onderzoeking van visuele verschijnselen die gelijkelijk gedeeld en begrepen konden worden door verschillende mensen. Zelfexpressie houdt in dat de kunstenaar idiosynkratische meningen en overtuigingen op anderen afdwingt, terwijl objectiviteit de mogelijkheid biedt van gemeenschap en echte communicatie door een werk te presenteren dat vrij is van persoonlijke inhoud en dus gelijkelijk toegankelijk is voor alle mensen.

Abstractie

Hoewel Albers geen deel was van de stroming Abstract Expressionisme, werd hij er door beïnvloed en beïnvloedde hij het met zijn eigen werk. Abstracte schilderkunst probeerde de grenzen van de dagelijkse wereld te transcenderen door zich te richten op tijdloze idealen gebaseerd op zuivere geometrie en kleurentheorie. Door specificiteit te verwijderen, zochten Albers en andere abstracte kunstenaars een Platonicus-perfectie die Albers 'waarschijnlijk reëler dan de natuur' noemde.

Kleurinteractie

Een groot deel van Albers' werk, met name in zijn reeks 'Homage to the Square', was gewijd aan de verkenning van het effect van kleuren op elkaar. Door met vierkanten te werken, kon hij zich nauwer richten op kleurentheorie omdat er geen onderwerp was dat de aandacht van de kijker afleidde van de primatie van kleur in de compositie. Albers onderzocht de impact van kleur in honderden vierkantschilderijen, bestudeerde hoe complementaire kleuren elkaar beïnvloeden, het verschil tussen primaire, secundaire en tertiaire kleuren, en de vermogen van bepaalde tinten om de impact van naastgelegen kleuren te veranderen.

Harde Randen

Dicht verbonden met zijn kleurtheorieën, was Albers' gebruik van harde randen eigen aan zijn kunst. Door met ongemengde kleuren te werken en af te zien van schaduw en nuance, versterkte Albers de visuele impact van zijn kleurjuxtaposities. Het grootste deel van zijn werk omvat vlakke kleurvlakken die scherp gescheiden zijn van aangrenzende vlakken door rechte lijnen. Het gebruik van gradienten of tinten zou het werk verbinden met een echte wereld van veranderende beelden, terwijl harde randen en platte kleurvlakken het werk ferm binnen het domein van abstractie hielden.

Beeldende kunst

Related Categories