Arts >> Kunst en entertainment >  >> Kunst >> Beeldende kunst

De geschiedenis van westerse kunsttechnieken

Westerse kunst begon met vroege mensen die in grotten tekenden. Over duizenden jaren ontwikkelden westerse kunsttechnieken zich van eenvoudige, grove grotschilderijen tot gedetailleerd realisme met lineair perspectief. Kunstenaars gebruikten veel technieken en media om de wereld om hen heen af te beelden. Klassieke beeldhouwers creëerden prachtige beelden van de menselijke figuur met marmer. Kunsttechnieken ontwikkelden zich naarmate verschillende typen kunstmaterialen beschikbaar kwamen. Moderne kunstenaars werken onbeperkte variëteiten aan materialen en technieken.

Prehistorische kunst

Tijdens de Steen tijd, tekenden en schilderden kunstenaars op de muren en plafonds van grotten. Ze maakten afbeeldingen van dieren en jachtscènes. Ze schilderden met hun vingers of met eenvoudige borstels gemaakt van plantaardige vezels of dierenharen. Ze probeerden wat zagen weer te geven met grove materialen op rotsoppervlakken.

Klassieke kunst

Oud-Griekse kunst en beeldhouwkunst ontwikkelde zich in Griekenland rond 600 v.Chr. Kunstenaars begonnen scènes te schilderen in muurschilderijen en panelen. Later richtten klassieke Griekse kunstenaars zich op de menselijke vorm als primaire onderwerp en werkten beeldhouwers vaak in steen of brons. Schilders begonnen lineair perspectief te gebruiken, wat inhield de poging diepte in een scène te tonen op een tweedimensionaal oppervlak zoals een paneel.

Hellenistische kunst

Na de dood van Alexander de Grote, begonnen kunstenaars een meer expressieve stijl te gebruiken. Schilders vertegenwoordigen dramatische, heroische scènes. Schilders van de Hellenistische periode creëerden mozaïekkunst om slagvelden voor te stellen. Kunstenaars begonnen modellerings-technieken met licht en schaduw te gebruiken. Landschapschilderkunst ontstond tijdens deze periode. Menselijke figuren domineerden nog steeds, maar de achtergrondlandschappen werden meer opvallend. Beeldhouwwerken begonnen meer naturalistische onderwerpen te gebruiken, zoals gewone mensen en dieren.

Middeleeuwen

Byzantijnse kunst ontwikkelde zich rond 450 n.Chr. Kunstenaars schilderden op panelen en maakten mozaïekkunst. Ze schilderden religieuze icoenen. Christendom werd een primair onderwerp voor kunstenaars toen ze begonnen geïllustreerde Bijbelse teksten te maken. Ze maakten ingewikkelde handschriften met decoratieve illustraties en miniatuurafbeeldingen.

Europese heropleving

Kunstenaars richtten zich op religieuze muurschilderijen en begonnen gekleurd glas te gebruiken tijdens de Europese heroplevingsperiode, rond 800. Ze schilderden ook met tempera op houten panelen. Kunstenaars begonnen voor de eerste keer olieverf op panelen te gebruiken.

Renaissance

De Italiaanse Renaissance vond voornamelijk plaats in Florence, Rome en Venetië. Michelangelo was een Renaissance-beeldhouwer die met marmer werkte. Leonardo da Vinci, een Renaissance-schilder, beeldhouwer en uitvinder, werkte in diverse materialen. Kunst betrof religieuze of mythologische onderwerpen. Kunstenaars als Raphael begonnen kunst te maken die minder gestileerd was, en meer vaardig en levendig.

Maniérisme

Religieuze schilderijen vanaf 1530 waren nog steeds prevalent. Academische kunst, ook wel de Oude Meesters stijl genoemd, begon in de Academie van Kunst in Florence. Studenten tekenden kopieën van oude Griekse beeldhouwwerken. Ze kopieerden ook gipsafgieten van beeldhouwwerken door Michelangelo en Raphael. Na jaren tekenen, mochten studenten kleur gebruiken, maar de kleur was beperkt en gedempte.

Barokkunst

Tijdens de Barokperiode maakten kunstenaars kleurrijkere schilderijen en hun stijlen werden realistischer. Ze deden portretten, stilleven en landschappen. Later, tijdens de Rococokunstperiode, was de kunst licht en decoratief.

Romanticisme

Romanticisme van de 1800s vierde de idealen van de Franse Revolutie. Kunstenaars als William Blake, JMW Turner, Thomas Cole, en John Constable, begonnen te schilderen en tekenen op machinegemaakt papier.

Moderne kunst

In de late 1880s ontwikkelden Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir, Camille Pissarro en anderen de technieken van het schilderen van licht zoals het gezien wordt in landschappen. Ze gebruikten losse penseelstreken en klonterige delicaten kleuren. Dit heette Impressionisme. Later begon Georges Seurat kleine stipjes kleuren naast elkaar te schilderen. Dit was bekend als Pointillisme. Tijdens de Post-Impressionisme periode, schilderden Paul Cézanne, Paul Gauguin en Vincent van Gogh in avant-garde stijlen met levendige kleuren en licht geabstraheerde figuren. Henri Matisse, een Fauve-kunstenaar, werkte met heldere, primaire kleuren en geabstraheerde figuren. Rond 1908 begon het Kubisme toen Pablo Picasso en Georges Braque abstracte, tweedimensionale schilderijen maakten. Kunst was niet langer vereist om representatief te zijn. Daarna probeerden post-moderne kunstenaars veel nieuwe media, materialen en technieken te gebruiken, vaak in vraag stellend wat kunst is.

Beeldende kunst

Related Categories